Offshore Dieppe – St. Cast de Guildo [Verslag]

Dag Delft Challenge vrienden! We zijn weer verhuisd naar een nieuwe etappeplaats. De tweede offshore bracht het team van Dieppe naar St. Cast le, euh, de, euh, wat? Guildo. Lees verder!

De voorspellingen logen er niet om. De wind kwam uit het westen (en daar moesten we net heen, sjongejonge), en gedurende de offshore komt er een front over. De tactische mogelijkheden: de kust van Normandië, de landtong bij Barfleur, de wegzakkende wind bij de finish en het front. Mini-transat zeiler (en Delft Challenge veteraan!) Lucas Schröder en DC-papa Pim doen de navigatie en tactiek.

Starten
Mooi! Starten dus. Het front kwam iets vroeger over dan verwacht, dus het eerste tactische moment om voorsprong te pakken op de Fransen is voorbij. Het was direcht zaak om naar de kust van Normandië te varen om stroomvoordeel op te zoeken. De komende 5 uur blijven we met de vloot dus in een lane van 500 meter langs de kliffen opkruisen. Gaaf! Later kentert de stroom, en bij het vallen van de avond maken we een lange slag de zee op.

Goodmorning!
Ochtend. We komen aan bij Cap de Barfleur. Dit wordt een pittig stuk, hier heeft onze rots in de branding (haha! woordgrap! let maar op) Lucas in 2008 de Mumm op de rotsen gezet. 1 – 0 voor de kaap dus, Lucas is op jacht naar een gelijkstand. Gelukkig staat de stroom anders dan in ons oorspronkelijke plan, en hoeven we niet de grillige kust op te zoeken om stroomvoordeel te halen. Heel vervelend vinden we dat niet, de stroom tegen gaat met zes knopen de andere kant op, nu hebben we stroom mee.

Middag. De kaap is gerond! We zijn al 20 uur bezig, nog maar 10 te gaan. &*%$#@-sport doen wij ook zeg…

Avond! Bijna thuis! We ronden één van de laatste verplichte boeien en zetten koers naar St. Cast de Guildo. We hebben vlak voor de ronding een upwinds duelletje met Bertrand Pacé (de tourheld der tourhelden in Frankrijk), en het zou toch mooi zijn als we die kunnen pakken. Dat blijkt minder moeilijk dan gedacht, het team van Pacé vaart in wier en moet een stukje achteruit. Pacé = passé.

Wat dacht je dan…
Haha, grapjassen zijn wij. Het team van Pacé geeft niet zomaar op, na een stukje varen worden ook wij door wier geteisterd en moeten we flossen bij de saildrive. Dat kost snelheid en de Belgen (daar stuurd Bertrand) varen ons bijna voorbij. Na nog een boei volgt een loefduel met de fractionele spi, en we blijven Pacé lang voor.

Oké, laatste stap tot de finish. Downwind, dus peelen naar de masthead. Helaas gaat dat iets minder soepel dan bij de trainingen in Scheveningen, en weet Pacé zijn M34 toch langs die van ons te sturen. Balen.

Het venijn
Maar dan komt het venijn dat ‘m in de staart van deze offshore zit. Bij de finish valt de wind weg en doet de stroom gekke dingen, hier zijn dus een hoop bootjes in te halen. Gelukkig is Lucas nog goed wakker en is tacticus Pim weer bij bewustzijn (die had een ehm, middagje van afwezigheid). We gijpen een paar keer precies op het goede moment en weten in de laatste twee uur van de etappe nog een paar bootjes te pakken. Hulde aan onze ervaren heren. Na 35 uur zeilen finishen we uiteindelijk als 3e van ons klassement, en worden we rond 9 uur door onze shorecrew met een sapje (biertje?) binnengehaald.

Weltrusten!

Team Delft Challenge

Advertenties