Koningsetappe Roscoff – Talmont St. Hilaire

Vrijdagochtend, 10 uur, startlijn. Klaar voor de koningsetappe van de Tour de France à la Voile; een offshore van ruim 200 mijl
van Roscoff naar Talmont Saint Hilaire. We gaan rond de punt van Bretagne, dan langs
verschillende beruchte kapen en tot slot krijgen we gevaarlijke stroomversnellingen.

Er heerste een gezonde spanning in uw favoriete team.
Na een paar teleurstellende starts van offshores wilden we graag laten zien dat we het spelletje echt wel snappen. De start was redelijk,(yes!), hierna moesten we de eerste 8 uur vlak langs de kust van Noord Bretagne opkruisen. Vooral navigator Lucas zat soms met zijn hart in zijn keel als we op enkele meters langs rotsen zeilden om zo min mogelijk weggezet te worden door het snel stromend water.

Veld bijhouden: check
In de middag lagen we nog steeds goed in het veld. De eerste doelstelling was gehaald: goede aansluiting houden met het veld. Eind van de middag begon het leuke werk: de spinnaker kon gezet worden terwijl we het meest westelijke punt van Frankrijk rondde en afstevende op de beruchte kaap “Pointe du Raz”. Bij de kaap kwamen we met stroom tegen aan. We moesten tegen stroomkolken van ruim 4 knopen in knokken. Na de kaap mogen we hard downwind met de grote spinaker op.

De wind bleef bouwen naar een dikke windkracht zes. Spannend, zo in het donker met de spi. Hard spinakeren betekent namelijk ook hard plaatslaan. Stel je voor: je vliegt met een M34 met een knoopje of 18 van een golf af, als een windvlaag de boot onderuit hoekt. En dat zijn de condities waarin je moet proberen te ‘slapen’. Toppertje!

We vlogen als een kogel naar Lorient; snelheden kwamen boven de 20 knopen en golven spoten over het dek. De meters die we eerder verloren maakte we nu ruim goed en we pakten een aantal boten terug. We gijpen een paar keer naar een verplichte boei bij Lorient, wat verbazingwekkend goed blijkt te gaan. Na Lorient was het een lange rechte koers met de fractionele spinnaker, spuitend naar de finish. Het werd een spannend duel met de Belgen en Cotes D’Armor. Om en om gingen broachden we kregen we de boot weer op zijn pootjes.

Winnen op zes seconden
In de ochtend lagen er op het buitenste hoekje op ons achterdek de niet zeilende zeilers letterlijk bovenop elkaar te slapen, volledig uitgeput. Mietjes! Maargoed ,dat mag ook wel na een kat-en-muis-spel van ruim 8 uur. Gelukkig kunnen we net voor de finish nog even het Belgische equipe verslaan. Onze Pieter stuurt de boot 6 seconden eerder over de finish dan Bertrand Pacé. Ha! Niet slecht, in het achterhoofd houdende dat de Belgen met Pacé de gedoodverfde winnaar zijn van het amateurklassement.

Goed, wij kruipen ons bedje weer in. Deze etappe was
een mooie afsluiting van de offshores op de Atlantische Oceaan. Maandagmiddag vertrekken we naar Roses, Spanje!

Tot in de Med!
Team Delft Challenge

Advertenties