Life on tour IV – Downwind beuken in offshore 2

Ofshore nummer 2 was gááf! De tweede offshore van de race was qua afstand direct de langste, maar fantastische zeilcondities maakten hem een stuk korter. Lees verder!

Offshore twee bracht ons van Doha, Qatar, naar Abu Dhabi in de UAE. De trip was een luttele 160nm lang, en is daarmee de langste offshore van de race. Gelukkig blies de wind van achteren lekker door, zodat we de hele 160 mijl onder spinaker naar de overkant hebben kunnen planeren. Genieten!

 – Offshore #2

Onze start was niet echt top. Kijk maar in dit filmpje. Gelukkig herstellen we dat snel in het korte kruisrakje naar de offset mark (een boei die je moet ronden voordat het parcours naar de offshore begint), en daarna is het een hele krappe reach (hoog varen met de spinaker) naar een vuurtoren met een ondiepte die we moeten ronden. 

– Geen topstart..

Dat gaat aardig. In het kruiskrakje hebben we ons redelijk hersteld; alleen AISM van Bertrand Pacé en het Plymouth Sailing Team, een studententeam uit Engeland, zitten nog voor ons. BAE Systems en Renaissance zitten nog achter ons. Wij zijn helaas niet heel goed in reachen, dus Renaissance haalt ons jammer genoeg in. BAE blijft achter ons.

Vastloper
En dan; kutje. De ondiepte waar we omheen moeten lijken we gerond te hebben, maar we hebben iets te veel op het randje gevaren. Voor ons komt Renaissance abrupt tot stilstand, en omdat we met een knoopje of 12 onder spi varen is het dan voor ons te laat om onze koers op tijd te verleggen; de Farr schuift een stukje over de stenen.

Jammer, maar dat kan gebeuren. Helaas zijn we niet direct los, maar de boot is nog helemaal heel en alle bemanning ook. Geen problemen dus en we kunnen verder. Voor zover we weten is alleen BAE Systems ons voorbij gevaren, en we zijn eerder los dan Renaissance dus de race is nog te redden.

En door…
De nacht valt. We gaan hárd. Afwisselend onder spinaker en fractionele spinaker rammen we de boot met 13, 14 soms 16 knopen naar Abu Dhabi. Golven over dek, soms de boeg helemaal uit het water. Met het hele team moeten we hard werken om de boot snel te laten gaan: sturen, grootzeiltrimmen, spinakertrimmen, grinden (spreek uit op z’n Engels, is het lieren van de spinakerschoten). Het is een uitputtende offshore zo – niemand komt aan slapen of rusten toe – maar omdat we door de hoge snelheden niet langer dan 18 uur aan het zeilen zijn is het niet zo heel erg.

De ochtend nadat we gestart zijn finishen we in Abu Dhabi. De laatste 16 mijl moeten we een stuk dieper varen naar de finishlijn toe (eerst een boeitje ronden om uit drukke scheepvaartroutes te blijven), en daar liggen we boord aan boord met het Engelse team. We waren natuurlijk helemaal gesloopt omdat we met 16 knopen valentijnsnacht uitgespeeld hebben, maar met nog een beetje extra inzet winnen we steeds centimeters op de Engelse boot. Op het rak naar de finish zit één gijp, die kiezen wij beter uit en daar pakken we het team. In het laatste uurtje schieten we dus nog van een 5e naar een 4e plek!

After all
Terug in de haven zijn we zeer tevreden over de offshore, zeker na het vastlopen. Deze 160 mijl waren alles wat je van een offshore in de Farr 30 wil; hard werken, niet slapen, teamwork, over de zee scheuren, de langste adem moeten hebben en keihard vlammen. Gaaf!

Tot op het water!
Team Delft Challenge

 

Team Delft Challenge volgen? Dat kan uiteraard. We hebben Facebook en Twitter, en posten op deze website regelmatig updates. Tevens schrijven we voor de Vaarkrant, komen we op Sailreport.nlClubracer.be en Zeilhelden.nl. U aanmelden voor onze nieuwsbrief kan via Léon – ook auteur van alle stukjes op de website, trouwens) 

Advertenties