[Verslag] Jochem beschrijft offshore #6 Doha – Manama

De allerlaatste etappe heeft flink wat stof op doen waaien, letterlijk en figuurlijk. Het klassement werd flink door elkaar gehusseld en de wind variëerde in deze etappe van 3 tot dik 20 knopen. Jochem heeft er een prachtig stukje over geschreven:

Leg 6: Doha – Manama

De Finale

Zeilers komen om te zeilen. Ze komen om zich door golven heen te slaan, harde wind te kunnen controleren en door het oog van de nacht te kruipen. Toch is een vertrek vanuit het Hilton Hotel in Doha niet gek. 11.00 am. de haven ontwaakt uit een lange nacht wanneer Team Delft Challenge als eerst voet op dok zet en zich voorbereidt op de finale. Vandaag kunnen we het podium behalen. Onze concurrenten zijn serieuze spelers en dat heeft er voor gezorgd dat dit evenement een fantastische leerschool is voor ons als ambitieus studententeam.
2.30 pm. start van leg 6 Doha (Qatar) -> Manama (Bahrain). Goede start, klein stukje tegen de wind kruisen en daarna een lange slag over stuurboord. We zijn 5e bij de bovenboei en we gaan goed. Deze positie ten opzichte van de vloot lijkt comfortabel als we onze concurrent (Zain) langzaam weg zien zakken. We zeilen de avond in. De condities van dit eerste deel vormde een goede test voor de boten; ruim 20 knopen wind (windkracht 6). Er zit een zeilwissel aan te komen, timing is nu van groot belang. En na uren lang gevaren te hebben bereidt Stijn dit belangrijke moment voor. Overstag, hijsen van het nieuwe zeil, overstag en zakken van het oude zeil. Het duurde en paar minuten, dure minuten want we verliezen wat in onze positie. Van 5e naar 9e bij de eerste gate, zuur. Gaat daar onze derde plek?
We varen de nacht in, nu scherp blijven kan het verschil maken. Maar na uren lang in een flinke breeze te varen, valt dat niet mee. We schakelen naar een wisselsysteem, 3 rusten 3 varen de boot. Coach Ko is back-up en we hebben hem hard nodig! Hij is scherper in de avond, ik ben scherper in de ochtend. Maar we willen beide onze ogen openhouden, strategie en tactiek zijn nu onze vriend. Hard varen is niet voldoende. In de nacht wordt onze racetrack twee maal bemoeilijkt door dat we vissersnetten invaren. Dat creëert bij de volledige bemanning een adrenaline stoot. Niet vervelend, want het houdt ons (en zeker schipper Wouter) wel scherp.
De ochtend ontwaakt, voorspellingen geven aan dat de wind zal afnemen naar minder dan 4 knopen (windkracht 0-1). Door toch de juiste voorspellingen binnen gehaald te hebben weten we dat de wind als eerst gaat bouwen dicht bij het land. De rest van de vloot zoekt het op verder uit de kust. We nemen dit risico samen met de jongens van DongFeng. Het is nu alles of niets, we gaan ervoor. En het lijkt uit te betalen, als we onze concurrenten van Renaissance een halve mijl verderop inhalen. Ook lopen we over Al Thuraya heen. Na een 9e plek, zijn we aan het winnen en komt de spirit weer terug. Alles wordt er aan gedaan om de boot hard te laten gaan en optimaal gebruik te maken van de wind die we hebben.
Langzaam maar zeker naderen we de finish, de concurrent Zain verschijnt aan de horizon. Ze liggen eerste. Tussen hen en ons liggen meer dan 3 boten… Ze varen goed en hard deze etappe. Ook Team Averda en Team EFG komen we tegen in de buurt van de finish. Op de VHF horen we dat Zain, winnaar van de etappe zal worden, gevolgd door Team Averda en Team EFG. Dat was onze 3e plek.
Gestreden, gevochten, geleerd en overwonnen. Het heeft even wat tijd nodig te beseffen dat we een goede etappe hebben gevaren, en bovenal fantastisch hebben kunnen presteren op dit evenement waar we tegen fantastische zeilers hebben kunnen varen.
Tevreden? Absoluut: 4e met een gouden randje, een etappe gewonnen en 3 weken op de zeil-universiteit kunnen varen. Het was een prachtige ervaring!
Jochem
Navigator in spé
Advertenties